توی این چند دقیقه که آقایون رفتن بیرون چای بخورن و من توی کلاس نشستم گفتم مطلبی رو که دیشب بهش فکر کردم بنویسم. 

دیشب داشتم رادیو جوان گوش می دادم. برنامه ای هست به اسم ؛اینجا شب نیست؛ با اجرای فرزاد حسنی که ساعت ۱۲ شب شروع میشه یعنی ساعت ۰۰:۰۰که بهش میگن ساعت صفر عاشقی. 

فرزاد حسنی اومد بخشهایی از کتاب سبز قذافی رو خوند و البته به جای قذافی می گفت دیوانه. 

حالا با اینها کار نداریم. ولی من اصلا به لیبی و آینده لیبی خوش بین نیستم. واقعا براشون متاسفم. تازه می خوان مثل حالای ایران بشن. 

من توی این مدت نزدیک به یک سال فکر می کردم که مردم لیبی برای دموکراسی دارن می جنگن اما نگو که اونها فقط برای براندازی قذافی وارد جنگ شدند.و مسلما کسی یا کسانی که به جای قذافی بیان بهتر از قذافی نخواهند بود چرا که از همون ابتدای پیروزی شروع کردند به کشتن مخالفان.آیا تحمل مخالف یعنی این؟ 

افرادی مثل قذافی   صدام  ناپلئون  هیتلر  اینها همه علاوه بر دیکتاتور بودن افراد نابغه ای هستند و افسوس که بیشتر آدمها فقط تا دو قدمی جلوی چشمشون رو می بینن و نمی خوان چشم اندازی به اون ور ماجرا هم داشته باشن. 

وقتی فرزاد حسنی بخشهایی از کتاب سبز قذافی رو می خوند متوجه می شدم این آدم چون خودش خیلی خیلی خودش رو قوی و قدرتمتد و قهرمان می دونست اصلا نمی تونه بپذیره که انسانی تنونه موفق باشه از اینرو در کتاب سبزش میگه که افرادی که میرن مسابقات ورزشی رو تماشا می کنن چون خودشون نمی تونن قهرمان باشن دوست دارن که موفقیت دیگران رو به تماشا بشینن. حالا بماند که قذافی در کتاب سبزش از الفاظ احمق و وحشی و حماقت و... زیاد استفاده کرده. 

به هر حال من برای مردم لیبی متاسفم که با همه  این نبردها هنوز نفهمیدن که مخالف رو باید شنید و پذیرفت نه اینکه اونو کشت.  

هر چند که ۹۷ درصد مردم لیبی از قبایل بربر عرب هستند.

این نبرد به شکست لیبی ختم شد.

عزیز دلم.

داره با خودش میگه :‌ مه ته تی  آلو مه (همه چی آرومه) تو به من دل بستی.این  ته تد توبه ته تو تنالم اتی (این چقدر خوبه که تو کنارم هستی)  به زبون نورا و امیر رضا.   

خانم قزی- کفش قرمزی- پیرهن زری- مو مخملی -چادر زری -ناز گل پری- گیس عنبری- کجا میری؟  

واه واه واه خدا به دور  

چشم همه حسودا کور.

سلام به همه و مخصوصا به سمیه که این مطلب رو خطاب به اون مینویسم و به حسین دوست خوبم که تازگیا شیطون شده... 

سمیه جون  ببخشید مامان نورا(عززززیزوم) اون عکسی که گفتی سرچ کردم و دیدم. خیلی عکسای قشنگی بودن. الان در حال کف کردنم توی کافی نت.ولی نمی دونستم منظور تو کدوم یکی بود .من اینجا میذارمشون که ببینی. 

راستی همین دیروز عصر بود که صحبت کردیم. 

این فقط یه نمونه ست 

پانورامای پاریس    واویلاااااااا 

 یاد پانورامای سقلاطون میفتم!!!!!!!!!

این عکس در جاهای مختلف گرفته شده که البته آمریکای جنوبی جایی بوده که عکاس بیشتر به اونجا سفر کرده. 

فکر کنم منظور تو این بود.پانورامای ۲۴ ساعته در آتن(یونان.)بازم واویییلااا.محشره.  

حیفم اومد اینو هم نبینی. 

نورا ببوس.عزیز دلم.ناز خشگلم.نور دلم.قلب طلا.

خدای من
شرمنده نباش
تمام آتش های دنیا را بفرست
...
دل به دورخ زده ایم.
.
تو دیگر
آن خدایی که هر شب
برایم یک معجزه می کرد نیستی
یا معجزه هایت دیگر اثر نمی کنند...
.
.
ما
کاشفان کوچه های بن بستیم
حرف های خسته ای داریم
این بار
پیامبری بفرست
که تنها گوش کند
.
.
اگر خدا منو جور دیگه
مى خواست،
جور دیگه مى آفرید...
.
.
به جای خوب این قصه،
احتمالاً بعد از مرگ می رسیم.
.
.
پس این ها همه اسمش زندگی است....
دلتنگی ها ،
دلخوشی ها ،
ثانیه ها ،
دقیقه ها....
...
حتی اگر تعدادشان ،
به دو برابر آن رقمی که برایت نوشته ام برسد !
حسین پناهی
 

فکر می کنم حسین پناهی(نمی گم مرحوم چون به نظر من همیشه زنده ست) می خواست در عمل به ما نشون بده که هر چیزی رو وقتی از دستش میدیم تازه قدرشو میفهمیم......پس دوست من در هر حرکتی مواظب باش که بعدش چی رو از دست میدی و چی رو به دست میاری..... حیف شد حسین پناهی رو نشناختیم و از دست دادیمش.

قناری سار بلبل پر پرستو پر کبوتر پر 

خزان سوز است باغ دل هر آن گل نازنین تر پر 

دلمان به خاطر فاطمه گرفته است.... 

دعا می کنیم  و امید داریم که صدایمان به خدا برسد.